دلایل عوامل مؤثر بر مقاومت در برابر سایش و وضوح قطعات برش سنگ مرمر

اندازه ذرات الماس: اندازه ذرات الماس معمولاً در محدوده 30/35 تا 60/80 است. هرچه سنگ سخت تر باشد، اندازه دانه ریزتر باید انتخاب شود. زیرا در شرایط فشار یکسان، الماس ریزتر و تیزتر است که برای برش سنگ های سخت مساعد است.

علاوه بر این، معمولاً تیغه های اره با قطر بزرگ نیاز به راندمان بالای اره کردن دارند و باید اندازه ذرات درشت تری مانند 30/40، 40/50 انتخاب شود. تیغه های اره با قطر کوچک راندمان اره پایینی دارند و به بخش اره سنگ صاف نیاز دارند و باید از دانه بندی ریزتری مانند 50/60، 60/80 استفاده کنید.

غلظت سر ابزار: به اصطلاح غلظت الماس به چگالی الماس های توزیع شده در ماتریس لایه کاری (یعنی وزن الماس موجود در یک واحد سطح) اشاره دارد.

در مشخصات ذکر شده است که غلظت 4.4 قیراط الماس در هر سانتی متر مکعب ماتریس کار 100 درصد و 3.3 قیراط الماس 75 درصد است.

غلظت حجمی نشان دهنده حجم الماس در آگلومرا است و مقرر شده است که وقتی حجم الماس 1/4 حجم کل را تشکیل می دهد، غلظت آن 100 درصد باشد.

انتظار می رود افزایش غلظت الماس باعث افزایش طول عمر تیغه اره شود زیرا افزایش غلظت باعث کاهش میانگین نیروی برش در هر الماس می شود. با این حال، افزایش عمق به طور اجتناب ناپذیری هزینه تیغه اره را افزایش می دهد، بنابراین مقرون به صرفه ترین غلظت وجود دارد و با افزایش نرخ برش، غلظت افزایش می یابد.

سختی باند سر کاتر: به طور کلی، هر چه سختی باند بالاتر باشد، مقاومت در برابر سایش قوی تر است. بنابراین هنگام اره کردن سنگ های ساینده، سختی بایندر باید زیاد باشد.

هنگام اره کردن سنگ های نرم، سختی چسب باید کم باشد. هنگام اره کردن سنگ های ساینده و سخت، سختی بایندر باید متوسط ​​باشد.

اثر نیرو، اثر دما و آسیب سایش: در فرآیند برش سنگ، تیغه اره مدور الماس تحت بارهای متناوب مانند نیروی گریز از مرکز، نیروی اره و حرارت اره قرار می گیرد.